Door gebeurtenissen in de loop van je leven krijg je te maken met pijn, verdriet, gekwetstheid, eenzaamheid, boosheid, maar ook met machteloosheid, onzekerheid, schuldgevoel, schaamte, angst en/of andere gevoelens.

Veelal gaat dit weer over, op eigen kracht, of met behulp van anderen in je persoonlijke omgeving: je partner, je vriend(en), je ouders of familie, collega’s of studiegenoten. Soms lukt dat niet en je blijft er mee zitten.

Als deze gevoelens je dwars gaan zitten, soms zelfs een geheel eigen leven lijken te gaan leiden, kan het gebeuren, dat je het vertrouwen in jezelf kwijt raakt en misschien ook het vertrouwen in anderen. Dit gaat ten koste van je evenwichtigheid, je eigenwaarde en je geluksgevoel. Je raakt in een isolement. Je durft er met anderen niet over te praten, je kunt het niet of je wilt er niet over praten.

Het kan ook zijn, dat je bij een ander geen gehoor vindt of zelfs, dat je er niet over mag praten, door chantage of dreigementen. Je beschermt jezelf door je terug te trekken of door te verharden, door alles met humor te bedekken of uiterlijk te doen alsof er niets aan de hand is of op een andere wijze…

Ieder doet dat op zijn of haar eigen manier. Deze beschermings-, ofwel overlevingsstrategieën kan een mens bijzonder lang volhouden, soms zelfs een leven lang.